کلبه ما

میون این همه کوچه که به هم پیوسته

کوچه قدیمی ما کوچه بن بسته

دیوار کاهگلی یه باغ خشک

که پر از شعرهای یادگاریه

مونده بین ما و اون رود بزرگ

که همیشه مثل بودن جاریه

صدای رود بزرگ همیشه تو گوش ماست

این صدا لالایی خواب خوب بچه‌هاست

کوچه اما هرچی هست کوچه خاطره‌هاست

اگه تشنه است اگه خشک مال ماست کوچه ماست

توی این کوچه به دنیا اومدیم توی این کوچه داریم پا می‌گیریم

یه روز هم مثل پدربزرگ باید تو همین کوچه بن بست بمیریم

اما ما عاشق رودیم مگه نه نمی‌تونیم پشت دیوار بمونیم

ما یه عمره تشنه بودیم مگه نه نباید آیه حسرت بخونیم

میون اینهمه کوچه که به هم پیوسته

کوچه قدیمی ما کوچه بن‌بسته

دست خسته‌ا‌م رو بگیر تا دیوار گلی رو خراب کنیم

یه روزی هر روزی باشه دیر و زود

می‌رسیم با هم به اون رود بزرگ

می‌رسیم با هم به اون رود بزرگ

تنهای تشنه‌مون رو، تنهای تشنه‌مون رو

می‌زنیم به پاکی زلال رود

پاکی زلال رود

دست خسته‌ا‌م رو بگیر

دست خسته‌ا‌م رو بگیر

تا دیوار گلی رو خراب کنیم

دست خسته‌ا‌م رو بگیر

میون اینهمه کوچه که به هم پیوسته

کوچه قدیمی ما کوچه بن‌بسته